Informacje o Placówce
Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie
» Adres placówki:
Os. Krakowiaków 46
31-964 Kraków

» Przejdź do strony internetowej
E-mail: oodp.krakowiakow@caritas.pl
Telefon: 12 425 81 70
» Opis placówki:
Ośrodek jest placówką prowadzoną przez Caritas Archidiecezji Krakowskiej od 1996 r. na zlecenie i na terenie Gminy Miejskiej Kraków. Placówka świadczy pomoc z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie, oraz pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w  trudnej sytuacji oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób, polegającego na udzieleniu świadczeń w ramach interwencji kryzysowej osobom dotkniętych przemocą w rodzinie. Jest to jedyna tego rodzaju placówka w Krakowie i jedna z trzech w województwie małopolskim. Ośrodek posiada 25 miejsc i świadczy całodobową specjalistyczną pomoc.

Celem Ośrodka jest prowadzenie działań uprzedzających, interwencyjnych i wspierających wobec osób dotkniętych przemocą zamieszkałych na terenie Krakowa i województwa małopolskiego, poradnictwo i podejmowanie interwencji dla osób z Polski i z zagranicy
- zapewnienie schronienia, wsparcia psychologicznego, pedagogicznego, medycznego, socjalnego, prawnego,
- zwiększenie stopnia świadomości na temat źródeł, przyczyn, mechanizmów i skutków przemocy,
- nabycie przez osoby doznające przemocy w rodzinie umiejętności emocjonalnego radzenia sobie z przemocą,
- podnoszenie wrażliwości społecznej na problem przemocy w rodzinie, promowanie wartości prorodzinnych,
- promowanie metod wychowawczych bez użycia przemocy.
Zakres pomocy obejmuje:
a) zapewnienie osobom dotkniętym przemocą całodobowego pobytu (łóżko, miejsce na pozostawienie rzeczy osobistych, możliwość przygotowania i spożywania posiłków, wykonywania zabiegów higienicznych, odpoczynku (wspólna świetlica-bawialnia, pokój komputerowy, biblioteczka, ogród z huśtawkami;
b) umożliwienie kontaktu z bliskimi ( pokój wizyt), dostępu do środków masowego przekazu;
c) zapewnienie interwencyjnej pomocy socjalnej, medycznej, pedagogicznej, prawnej wsparcia psychologicznego dostosowanej do indywidualnej sytuacji (zapewnienie żywności, niezbędnej odzieży, leków, materiałów higienicznych);
d) zapewnienie miejsca pobytu dziennego, miejsca do zabawy i nauki dla dzieci;
e) zapewnienie specjalistycznej pomocy:
- psychologicznej: emocjonalnego wsparcia, podniesienie kompetencji społecznych, motywowanie do podjęcia odpowiedniej terapii i leczenia, prowadzenie grup wsparcia i grup terapeutycznych dla osób dotkniętych przemocą w rodzinie, prowadzenie terapii indywidualnej ukierunkowanej na wsparcie osoby doznającej przemocy oraz nabycie przez nią umiejętności ochrony przed agresywnymi zachowaniami osoby stosującej przemoc, konsultacje psychologiczne, terapie indywidualne i rodzinne,
- pedagogicznej: konsultacje pedagogiczne - wsparcie w edukacji dzieci oraz pełnienia ról opiekuńczo - wychowawczych, nadzorowanie sposobu sprawowania opieki rodzicielskiej,
- prawnej: konsultację, poradnictwo, sporządzanie pism procesowych również dla klientów z zewnątrz, (w uzasadnionych przypadkach pracownicy SOOPR towarzyszą klientom w sądzie); pracownicy SOOPR sporządzają wnioski do prokuratury, kuratorów, sadu itp., uczestniczą w zespołach interdyscyplinarnych oraz grupach roboczych dotyczących indywidualnych osób,
- socjalnej: w szczególności ukierunkowanej na wyjście z kryzysu, pobudzeniu aktywności mieszkańców, uczeniu ich odpowiedzialności i zaradności życiowej, pomoc w załatwianiu spraw urzędowych, rozwiązywaniu problemów mieszkaniowych, podnoszeniu kwalifikacji zawodowych i poszukiwaniu pracy dostosowana do potrzeb osoby dotkniętej przemocą;
f) zawieranie z podopieczną/podopiecznym indywidualnego kontraktu socjalnego w celu realizacji programu usamodzielniania się oraz dokonywanie okresowej weryfikacji realizacji programu usamodzielniania się i kontraktu, w tym zasadności dalszego pobytu w Ośrodku;
g) prowadzenie pełnej dokumentacji z zakresem czynności;
h) udzielanie informacji i wsparcia osobom nie będącym podopiecznymi placówki;
i) edukacja społeczna – prelekcje w szkołach, warsztaty edukacyjne.
Pracownicy SOOPR posiadają odpowiednie predyspozycje zawodowe pracy z osobami dotkniętymi przemocą. Psychologowie zatrudniani w Placówce posiadają przygotowanie do prowadzenia terapii indywidualnej ukierunkowanej na wspieranie osób dotkniętych przemocą w rodzinie oraz nabycia umiejętności ochrony przed osobą stosująca przemoc w rodzinie. Praca z osobami w kryzysie jest trudna, dlatego też profesjonalna pomoc w rozwiązywaniu indywidualnych problemów powinna polegać na analizie wcześniejszych zdarzeń i związanych z nimi uczuć, wyzbycie się negatywnych i niesłusznych przekonań o własnej winie w zaistniałych zdarzeniach przemocy domowej, wypracowaniu indywidualnej strategii pomocy dla każdej osoby. Szczególnie trudna i niezwykle delikatna jest kwestia przemocy seksualnej wśród dzieci i młodzieży, które wymagają szczególnej troski i utrzymania strategii pomocy w najwyższym standardzie.
Po opuszczeniu Ośrodka byli mieszkańcy mogą w dalszym ciągu utrzymywać kontakt z personelem SOOPR, który służy im radą, pomocą i wsparciem.


Zadanie publiczne realizowane na zlecenie Miasta Kraków, finansowane ze środków budżetu państwa.
ngo.krakow.pl


Przemoc w rodzinie - informacje podstawowe

PRZEMOC W RODZINIE zwana także potocznie przemocą domową to jedno­razowe lub powtarzające się umyślne działanie na szkodę bliskiego lub zaniechanie działań koniecznych do ochrony zdrowia i życia osób najbliższych. Działania te na­ruszają prawa i dobra osobiste członka rodziny (osoby najbliższej, a także innych osób zamieszkujących wspólnie lub wspólnie gospodarujących). Przemoc w rodzinie w szczególności naraża osoby bliskie na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, na­rusza ich godność osobistą, nietykalność cielesną, wolność i swobodę, w tym również osobiste normy związane z życiem seksualnym. Powoduje szkody na zdrowiu fizycznym, psychicznym, a także wywołuje cierpienie i krzywdy moralne u osób, które jej doznają.

PRZEMOC W RODZINIE:

1.      jest zjawiskiem wynikającym z działania człowieka - działanie lub zaniechanie działań

2.      jest dokonywane przez jednego członka rodziny przeciwko pozostałym

3.      jest intencjonalna - zmierza do osiągnięcia jakiegoś celu, wykorzystuje przewagę sił uniemożliwiając samdoobronę i opiera się na władzy i kontroli,

4.       narusza prawa i dobra osobiste krzywdzonego członka rodziny, powoduje szkody i cierpienie u osób, których dotyka.

CYKL PRZEMOCY DOMOWEJ

Przemoc domowa rzadko jest czynem jednorazowym. Znacznie częściej jest proce­sem o długiej, nawet kilkunastoletniej historii. Ma tendencję do powtarzania się według zauważalnej prawidłowości. Cykl przemocy składa się zwykle z trzech następujących po sobie faz:

1.      Faza narastającego napięcia - jest to początek cyklu, który charakteryzuje się wzrostem napięcia i natężeniem sytuacji konfliktowych. Na tym etapie dochodzi do rozmaitych incydentów takich jak np. przejawy zazdrości, gniewu, kontrolowanie członków rodziny, używanie obraźliwych słów, poniżanie bliskiej osoby. Sprawca jest stale poirytowany i prowokuje kłótnie. Osoba, wobec której kierowana jest złość partnera stara się za wszelką cenę uspokoić sytuację zaspakajając żądania partnera i robiąc wszystko by poprawić mu nastrój. Często sama obarcza się winą za jego zachowanie i dąży do zadośćuczynienia i uszczęśliwienia sprawcy. Przyczyny nara­stającego napięcia mogą tkwić poza rodziną, czasem są to błahostki, drobne niepo­rozumienia, które spiętrzają napięcie. Sytuacja staje się nie do zniesienia i pojawia się agresja.

2.      Faza ostrej przemocy - następuje wybuch gniewu i wyładowanie agresji. Czasami awanturę wywołuje sama ofiara zachowań przemocowych, ponieważ nie może już wytrzymać narastającego napięcia i chce żeby „już było po wszystkim”. W innych wypadkach gwałtowny atak wywołuje sprawca stawiając swojej ofierze żądania, których nie jest ona w stanie spełnić, na co on odpowiada agresją. Poirytowany dotąd sprawca wpada w szał, traci całkowicie kontrolę nad swoim zachowaniem i może pobić, zranić, okaleczyć ofiarę, dokonać strasznych czynów nie licząc się ze skutkami swoich agresywnych działań. Ta faza trwa stosunkowo krótko, ale może się zakończyć dramatycznie: pobiciem, uszkodzeniem ciała, a nawet śmiercią zaatakowanej osoby. W trakcie ataku ofiara robi wszyst­ko, żeby ochronić siebie i uspokoić partnera. Zabiegi te jednak rzadko przynoszą pożądany skutek. Wraz z ustaniem aktu przemocy ofiara znajduje się w sta­nie szoku, nie chce uwierzyć w to co się stało. Pojawia się u niej przerażenie, bezradność, poczucie wstydu, ale także złość, która powoduje, że najczęściej w tej fazie trwania przemocy osoby, które jej doznały decydują się na wezwa­nie pomocy i złożenie skargi, a wiec początkują interwencję w sytuacji przemocy w rodzinie. Jeśli osoba zagrożona przemocą nie zgłosi się do właściwych instytucji po pomoc, jest to ostatni moment by przerwać cykl przemocy, nim rozpocznie się ona na nowo.

3.      Faza miodowego miesiąca - jest to faza skruchy ze strony sprawcy i okazywania miłości. Agresor usprawiedliwia swoje zachowanie, okazuje żal z powodu tego co się stało i zaklina się, że to już się więcej nie powtórzy. Na nowo zdobywa zaufanie osoby, którą skrzywdził, staje się miły, uczynny. Ofiara wierzy w zapewnienia part­nera, w to, że się zmienił bo z całych sił pragnie, żeby tak właśnie było i nawet jeśli jeszcze niedawno gotowa była uciec czy złożyć skargę teraz zostaje i wycofuje się z podejmowania działań przeciwko sprawcy. Na tym etapie istnieją szanse na to, że jeśli sprawca chcąc utrzymać związek podda się terapii, jego agresywne zachowa­nia zostaną powstrzymane. Bez specjalistycznej pomocy, sprawca nie jest w stanie długo wytrzymać w spokoju. Ponownie wzrasta w nim napięcie i wszystko zaczyna się od nowa…

CYKL PRZEMOCY

* Opracowane na podstawie materiałów Fundacji im. Stefana Batorego

UWAGA!

Niezatrzymana w porę przemoc nasila się z czasem, z każdym następnym cyklem przemocy agresja wzrasta. Powrót do cyklu przemocy sprawca rozpoczyna zwykle od uszczypliwej uwagi, lekkiego popchnięcia, siarczystego przekleństwa, by po pewnym czasie dopuścić się ciężkiego uszkodzenia ciała, wymyślnych psychicznych tortur, trwa­łego okaleczenia, czy zabójstwa. Można jednak przerwać cykl przemocy!

To osoba podlegająca przemocy musi zwrócić się po pomoc do odpowiednich insty­tucji, zapewnić bezpieczeństwo sobie i innym członkom rodziny, stopniowo uczyć się wyzwalać z przemocy i żyć na nowo bez przemocy. Sprawca natomiast musi poddać się oddziaływaniom korekcyjno-edukacyjnym. Ponieważ zachowania agresywne są zacho­waniami wyuczonymi, można się ich oduczyć. Można też, przy wsparciu specjalistów, uczyć się właściwych zachowań i reakcji pozwalających uporać się ze złością i agresją tak, aby życie w rodzinie bez przemocy było możliwe.

 

RODZAJE PRZEMOCY W RODZINIE - FORMY ZACHOWAŃ AGRESYWNYCH

Przemoc w rodzinie może przybierać różne formy i dokonywać się przy pomocy różnych instrumentów:

1.      Przemoc fizyczna - są to wszelkie działania polegające na użyciu siły i prowadzące do nieprzypadkowych urazów, zranień, stłuczeń, złamań czy zasinień. Do tej kategorii zalicza się miedzy innymi: popychanie, odpychanie, obezwładnianie, uderzanie, policzkowanie, szczypanie, kopanie, duszenie, bi­cie otwartą dłonią, pięścią lub różnymi przedmiotami, poparzenie, porzucenie w niebezpiecznej okolicy, straszenie bronią lub jej użyciem i inne.

2.      Przemoc psychiczna - to umyślne działania wykorzystujące nie siłę fizyczną, lecz mechanizmy psychologiczne, powodujące zachwianie pozytywnego obrazu własnej osoby u ofiary, obniżenie u niej poczucia własnej wartości, pojawienie się stanów lę­kowych i nerwicowych. Przejawami tego rodzaju przemocy są: odmowa uczuć, brak zainteresowania, szacunku, nieustanna krytyka, wyśmiewanie poglądów, wyznania religijnego, żądanie posłuszeństwa, narzucanie poglądów, wmawianie choroby psy­chicznej, kontrola i utrudnianie kontaktów z innymi osobami, zawstydzanie, upoka­rzanie, wyzywanie, grożenie, ograniczanie snu, jedzenia itp.

3.      Przemoc seksualna - polega na wymuszaniu niechcianych przez ofiarę zachowań w celu zaspokojenia potrzeb seksualnych sprawcy, dokonywa­ne poprzez: przymuszanie do pożycia seksualnego, wymaganie na ofierze nieakceptowanych pieszczot i praktyk seksualnych, przymuszanie do seksu z osobami trzecimi, krytykę zachowań seksualnych ofiary, wymuszanie sadystycz­nych form pożycia seksualnego, przymuszanie do oglądania pornografii, zmuszanie do prostytucji, gwałt.

4.      Przemoc ekonomiczna - to działania prowadzące do całkowitego finansowego uzależnienia ofiary od sprawcy, realizowane miedzy innymi w drodze niezaspokajania podstawowych materialnych potrzeb rodziny, uniemożliwianie podjęcia pracy zarobkowej, utrudnianie aktywności zawodowej, odbieranie pieniędzy, okradanie, wyliczanie wydatków, itp.

 

OZNAKI PRZEMOCY

Istnieją pewne symptomy, wskazujące na to, że w rodzinie obecna jest przemoc. Aby rozpoznać czy niepokojące zachowania kogoś bliskiego są przejawem przemocy w rodzinie, osoba obserwująca te zachowania musi zastanowić się nad tym i odpowiedzieć sobie na kilka pytań.

 

Jeśli ktoś bliski, ktoś z rodziny:

1.    zamienia drobne zajścia w wielkie kłótnie,

2.    rani Cię swoim zachowaniem,

3.    znieważa Cię, używa w stosunku do Ciebie obraźliwych słów, obelg, wyzwisk,

4.    ma nagłe napady gniewu lub furii,

5.    niszczy rzeczy, które są Twoją własnością,

6.    odbiera Ci pieniądze lub nie chce dawać Ci środków na życie,

7.    kontroluje wszystkie Twoje zachowania, nie pozwala Ci podejmować żadnych decyzji,

8.    uniemożliwia Ci spotykanie czy widywanie się ze znajomymi lub rodziną,

9.    ośmiesza Cię, poniża, upokarza również w obecności innych,

10.  nieustannie Cię krytykuje,

11.  zastrasza Cię i manipuluje by kontrolować Ciebie i innych członków rodziny,

12.  grozi, że skrzywdzi Ciebie, Twoje dzieci lub innych członków rodziny,

13.  bije Cię, popycha, szarpie, kopie, policzkuje lub dusi,

14.  obwinia Cię za to, że Cię bije, a następnie obiecuje, że to więcej się nie zdarzy,

15.  wymaga od Ciebie, abyś uprawiała seks na zawołanie nawet jeśli nie masz na to ochoty i się nie zgadzasz,

Musisz rozważyć czy jesteś bezpieczna w swoim domu. Jeśli w Twoim życiu wy­stępuje lub wystąpiła jedna lub więcej z wymienionych powyżej oznak, istnieje duże prawdopodobieństwo, że doznajesz przemocy w rodzinie. Nie lekceważ tego i zwróć się po pomoc do jednej z instytucji niosących pomoc rodzinom znajdującym się w kryzysie.

 

NADUŻYWANIE ALKOHOLU A PRZEMOC

Przemoc w rodzinie bardzo często jest związana z nadużywaniem alkoholu. Osoby znajdujące się w stanie nietrzeźwości tracą samokontrolę i mogą zacho­wywać się w nieprzewidywalny sposób. Pod wpływem alkoholu zanikają istniejące w człowieku hamulce, wewnętrzne zakazy krępujące jego zachowanie. Częste nadużywanie alkoholu prowadzi do nasilenia się zachowań agresywnych. Nawet osoba uznawana normalnie za spokojna i opanowaną, w stanie upoje­nia alkoholowego, może stosować przemoc niszcząc swoją rodzinę. Mimo, iż pija­ny człowiek nie potraf logicznie myśleć, rozumieć i oceniać swoich czynów oraz nie docierają do niego racjonalne argumenty, to nie można jednak w żaden spo­sób usprawiedliwiać jego agresywnych zachowań. Uzależnienie od alkoholu spraw­cy przemocy nie jest okolicznością łagodzącą. To sam sprawca, wprowadzając się w stan nietrzeźwości, jest w pełni odpowiedzialny za swoje czyny.

 Musisz pamiętać, że uzależnienie od alkoholu wywiera zły wpływ nie tylko na osobę, która pije, ale stanowi poważne zagrożenie dla innych członków rodziny. Życie z alkoholikiem może doprowadzić do współuzależnienia. Stan taki jest bardzo niebezpieczny, gdyż podtrzymuje picie i utrudnia wyjście z nałogu. Zarówno osoby uza­leżnione jak i współuzależnione wymagają specjalistycznej pomocy terapeutycznej.

Nie jest łatwo przyznać się do tego, że w rodzinie występuje problem alkoholu i przemocy. Wstyd, że w rodzinie ma się kogoś, kto pije i terroryzuje swoich bliskich, obawa przed reakcją otoczenia, strach przed zemstą dręczyciela czy nieracjonalne po­czucie bycia współwinnym przeszkadza w zwróceniu się po pomoc.

Jeśli w Twojej rodzinie występuje problem alkoholu i przemocy, nie szukaj rad u osób niekompetentnych. Ratuj zdrowie swoje i swojej rodziny – zwróć się po pomoc do instytucji, które profesjonalnie zajmują się leczeniem uzależnienia i przemocy.

 

Pomoc i wsparcie osobom uzależnionym świadczą miedzy innymi:

1.      poradnie odwykowe – prawie wszystkie tego typu placówki prowadzą programy dla rodzin, na które składa się edukacja na temat choroby alkoholowej oraz terapia indywidualna i grupowa;

2.      grupy AA i grupy rodzinne Al-Anon – są to grupy wsparcia dla osób uza­leżnionych i rodzin Anonimowych Alkoholików, gdzie osoby dotknięte nad­miernym piciem swoim lub kogoś bliskiego, dzieląc się przeżyciami i doświadczeniami, uzyskują ulgę, wsparcie i potrzebne informacje jak żyć dalej w tej trudnej sytuacji, w której się znalazły;

3.      Gminne Komisje Rozwiązywania Problemów Alkoholowych – udzielają porad prawnych i informacji o możliwościach uzyskania pomocy w sytuacjach uzależnienia od alkoholu i przemocy w rodzinie.

 

Pamiętaj jednak, że jeśli sprawca przemocy jest uzależniony od alkoho­lu, podjęcie leczenia odwykowego nie rozwiąże problemu przemocy. Sprawca może stosować przemoc nie tylko z powodu nadużywania alkoholu. Jego za­chowanie może również być wynikiem tego, iż:

1.    jest przeciążony problemami, silnymi emocjami, agresywnymi uczuciami,

2.    nie posiada umiejętności współżycia z drugim człowiekiem,

3.    brak mu wiedzy o drugim człowieku i życiu,

4.    brak mu wychowania i wykształcenia form współżycia w rodzinie,

5.    jest obciążony środowiskowo np. wzorcem bicia, przemocą,

6.    był wychowany w tradycji i kulturze grupy społecznej, która akceptowała użycie siły we wzajemnych kontaktach,

7.    sam doznaje cierpienia (agresywne odreagowanie),

8.    ma skłonności do sadyzmu,

9.    jest niedowartościowany, niezaradny życiowo,

10.  chce dominować nad partnerem, jest zazdrosny, zawistny.

 

Zobowiązanie do podjęcia leczenia odwykowego to dopiero pierwszy krok na drodze powrotu do normalnego życia. Samo leczenie odwykowe nie gwarantuje zaprzestania zachowań przemocowych. Zdarza się, że sprawcy przemocy po leczeniu nałogu alkoholowego nadal używają przemocy wobec swoich bliskich.

Aby powstrzymać przemoc sprawca powinien, po zakończeniu leczenia od­wykowego, poddać się działaniom korekcyjno-edukacyjnym. Na terenie województwa małopolskiego istnieją instytucje prowadzące progra­my korekcyjno-edukacyjne dla osób stosujących przemoc, realizowane zarówno w środowisku otwartym jak i w zakładach karnych.

 

PAMIĘTAJ!!!

! Przemoc w rodzinie jest przestępstwem. Masz prawo szukać specjalistycznej pomocy.

 ! Poniżanie i obelgi bolą tak samo jak bicie. Nie trzeba mieć siniaków i złamanych kości by być ofiarą przemocy.

! Przemoc domowa zdarza się we wszystkich grupach społecznych, niezależnie od poziomu wykształcenia i sytuacji ekonomicznej. ! Przemoc raz zastosowana powtarza się.

! Jeśli alkoholizm i przemoc są problemem w Twoim domu, nie możesz da­lej pozwalać by uzależniony partner atakował Ciebie i Twoje dzieci. Nie mo­żesz spowodować, aby przestał pić i zmienił swoje zachowanie, możesz jednak z pomocą innych zmienić swoje życie.

 ! Nie musisz dalej być marionetką – zacznij istnieć osobno.

! Dzieci wychowywane w środowisku pełnym napięć, konfliktów i agresji, albo odtwarzają te same zachowania w dorosłym życiu, albo zamykają się w so­bie, popadają w depresję i przyjmują rolę ofiary. Dlatego też, dzieci odniosą o wiele większy pożytek z Twojej siły życiowej i możliwości podejmowania koniecz­nych decyzji, niż z faktu przebywania w domu, gdzie sprawca poniża Cię i bije na ich oczach, a często one same również stają się ofiarami przemocy.

  

Dodatkowe informacje
skrzydla pomoc dzieci
kwiaty pomoc ślub Caritas
1 procent, pit, 1 %, OPP
pomoc żywność
na górę